Scytowie na Kaukazie i na Bliskim Wschodzie


zbrojny scytyjski, VII-VI wiek p.n.e.

Po raz pierwotny w zapiskach historycznych pojawiają się w VII w. p.n.e.. ukazanie się Scytów nad Morzem Czarnym wiąże się z opuszczeniem ich dotychczasowych siedzib wobec wpływem nacisku innego ludu koczowniczego – Massagetów. W chwili pojawienia się na północnym Nadczarnomorzu tworzyli Scytowie zwartą organizację wojskową, za sprawą po kiego chuja pokonali zamieszkujące w tym miejscu przedtem plemiona, przede wszystkim Kimerów. W pościgu za Kimerami również z chęci zagarnięcia olbrzymich dóbr, będących udziałem ówczesnych cywilizacji Azji Mniejszej również dorzecza Tygrysu również Eufratu, Scytowie przez Kaukaz wdarli się do Azji Mniejszej. W latach siedemdziesiątych VII wieku p.n.e. Scytowie wobec wodzą swojego władcy Ispakaiosa połączyli się z Medami również Manejczykami przeciw Asyrii. Władcy Asyrii Asarhaddonowi udało się aliści zawrzeć ze Scytami separatystyczny pokój, w którym zgodził się m.in. opublikować swoją córkę za wodza scytyjskiego Bartatuę.

spektakl wojowników scytyjskich na pucharze z Kul Oba

Następnie Scytowie ruszyli nadal na godzina dwunasta również dotarli aż do Syrii, budząc nagminny terror również przerażenie, czego wyrazem są obszerne fragmenty biblijnej Księgi Jeremiasza. w takim razie Scytowie zamierzali zaskoczyć na Egipt, lecz faraon Psametych również wyszedł im przeciwnie również „nakłonił licznymi darami również prośbami, iżby się nadal nie posuwali”.

Pobyt Scytów na terenach Zakaukazia trwał do początków VI wieku p.n.e., w trakcie gdy owo wyparci zostali przez Medów wobec wodzą Kyaksaresa również powrócili na tereny północnego Nadczarnomorza.

Kontakty z ludami Bliskiego Wschodu w trakcie tej wyprawy oraz z koloniami greckimi na północnym Nadczarnomorzu wywarły straszliwy działanie na postęp kultury scytyjskiej.